«Ասպարէզ»-ի խմբագրական Յառաջիկայ օրերուն, ազգովին պիտի նշենք Հայաստանի  անկախ առաջին Հանրապետութեան հռչակման 102-րդ տարեդարձը: 102 տարիներ առաջ, մեր ժողովուրդին համար, ամէն առումով դժուար ու անբարենպաստ պայմաններու մէջ նուաճուած Հայաստանի անկախ […]

ՀՀ Կառավարութեան որոշումով՝ կը ստեղծուի ՀՀ ՊՆ «Բանակի կեդրոնական մարզական ակումբ» պետական հիմնարկ: ԵՌԱԳՈՅՆ-ի տեղեկութիւններով՝ նախագիծին հիմնաւորման մէջ կը նշուի, որ մարզական ակումբի գործունէութեան նպատակն է՝ ՀՀ զինուած ուժերուն մէջ մարմնամարզութեան […]

Այնճար hայաւանը՝ Սփիւռքի միակ հայկական գիւղաքաղաքը կը գտնուի Լիբանանի Պեքաա դաշտին մէջ: Մուսա լեռցիները՝ երկու անգամ գաղթականութիւն տեսած հայորդիները, Այնճար հաստատուելէ ետք տոկացած են իրենց առջեւ ծառացած բոլոր դժուարութիւններուն եւ […]

Վահրամ Էմմիեան «Համբերութիւնը դառն է, սակայն անոր պտուղը քաղցր է», կ՛ըսէ ֆրանսական առածը, ուստի իւրաքանչիւր լիբանանցի, ինչպէս որեւէ այլ մարդ արարած, համբերութեամբ կը սպասէ «ՔՈՎԻՏ-19»¬ի համաճարակի ստեղծած խաւարին աւարտը հռչակող […]

Սուրբ Յակոբ Պարոնեան, հայ մտաւորականութեան խիզախութեան հերոս, որ երբ մահացաւ, գրպանին մէջ սոխ ու հաց գտած էին: Երուանդ օտեան, որ ապրեցաւ Տէր-Զօրի դժոխքը եւ հրաշքով ողջ մնաց ու մահացաւ 1926 թ., երբ 60 տարի ալ չէր ապրած: Սարուխանը, անոնց գործը նկարազարդելով եւ հրապարակելով, աւելի մատչելի դարձուծած է: Իր տեղը ուղիղ անոնց կողքն է: Ինչպէ՞ս կարելի է մոռնալ Լեռ Կամսարը, որ բանտին մէջ անգամ մէկ րոպէ չէ մոռցած, որ ինքը իր ժողովուրդին պաշտպանն է, իսկ երբ չեկայի դժոխքէն ողջ մնացած վերադարձաւ ազատութիւն կոչուած բանտը, մեր «մտաւորականութիւնը» անոր հետ ինչպէ՞ս կը վարուէր. կարծես Լեռ Կամսարը գոյութիւն չուներ: Այո՛, եթե կար բան մը, որ գոյութիւն չուներ Հայաստանի մէջ, ատիկա գրողներու միութիւնն էր իր գրողներով: Անշուշտ, երբ բժիշկը չկայ, հիւանդը կը մահանայ: Պարոնեան, Օտեան, Լեռ Կամսար, Սարուխան մեր բժիշկներն էին: ՀՀ ժողովրդական գեղանկարիչ Յակոբ Յակոբեան                                     Պարոնեանի Նամակը Լեռ Կամսարին Երկինքեն Պարոնեանը նամակ մը […]

Վրէժ-Արմէն Ես զայն զգացած եմ մանուկ տարիքէս։ Եռագոյնը իր մնայուն տեղը ունէր այնտեղ՝ մեր տան Դաշնակցութեան խորանին մէջ, զոր մայրս սարքած էր՝ ՀՅԴ զինանշանին, երրորդութեան եւ վերեւը նկարներուն կարգ մը […]

Սեդօ Պոյաճեան Ծնողքը կը փափաքէր գրել, կարդալ սորվի, որպէսզի քահանայ ձեռնադրուի։ Այդ նպատակով, 1876ի Մայիսի 14ին, պատանի հասակին, զինք ղրկեցին Մշոյ Ս. Առաքելոց Վանքը։ Հոն հանդիպեցաւ Արաբոյին եւ այլ ֆետայիներուն։ […]

Ան զաւակն էր Յովհաննէս եւ Ալիս Ինճէեաններուն, ծնած 3 Նոյեմբեր 1950-ին, Այնճար։ Փոքր տարիքէն յատուկ սէր ցուցաբերած էր մարզանքին եւ որսին հանդէպ, որ հետագային արտայայտուեցաւ ՀՄԸՄ-ի եւ ՀՅԴ.-ի իր անդամակցութեամբ […]